1
00:00:04,020 --> 00:00:05,480
เฮนรี่: ฉันจะไปในอีกหนึ่งสัปดาห์
2
00:00:05,480 --> 00:00:06,730
คุณแม่จะคิดถึงคุณ
3
00:00:06,730 --> 00:00:08,650
- พาเธอกับฉัน อลัน
- อะไร?
4
00:00:08,650 --> 00:00:10,190
เธอแทบจะไม่รู้เลย
ปีอะไร
5
00:00:10,190 --> 00:00:12,070
ถอดรองเท้าของคุณ
คุณรู้จักพ่อของคุณ
6
00:00:12,070 --> 00:00:14,030
จะไม่ปฏิบัติตาม
เสียงคลิกดังลั่นในบ้าน
7
00:00:14,030 --> 00:00:15,620
อลัน: พวกเขาเรียกมันว่าพระอาทิตย์ตกดิน
8
00:00:15,620 --> 00:00:17,450
ค่ำคืนนั้นยากสำหรับแม่ของคุณ
9
00:00:23,540 --> 00:00:24,870
อลัน: พัศดีเลซี
10
00:00:24,870 --> 00:00:28,250
เขาบอกฉันว่าปีศาจยังเป็นเด็ก
11
00:00:28,250 --> 00:00:30,460
และเดลผู้เฒ่าบอกว่าเขาจับเขาได้
12
00:00:30,460 --> 00:00:33,170
ได้ขังปีศาจไว้ในกล่อง
13
00:00:33,170 --> 00:00:36,140
LACY: เพื่อยุติทุกสิ่ง
ความน่าสะพรึงกลัวที่เราได้เห็น
14
00:00:36,140 --> 00:00:38,050
นั่นคือสิ่งที่พระเจ้าบอกฉัน
15
00:00:38,050 --> 00:00:39,680
นานแค่ไหนแล้ว?
16
00:00:39,680 --> 00:00:41,470
อลัน: อย่าปล่อยให้
ไอ้เด็กเวรนั่นออกไปแล้ว
17
00:00:41,470 --> 00:00:43,230
ถึงเวลาโทรหาพรูอิทแล้วหรือยัง?
18
00:00:43,230 --> 00:00:46,310
เฮ้! ฉันสามารถเป็นทนายความของคุณได้
ถ้าคุณต้องการให้ฉันเป็น
19
00:00:46,310 --> 00:00:48,520
- แต่คุณต้องพูดมัน
- ZALEWSKI: เราทั้งคู่
20
00:00:48,520 --> 00:00:49,610
ออกไปจากหลุมเหี้ยๆ นี้ได้แล้ว
21
00:00:51,610 --> 00:00:53,400
(การปลดล็อคประตู)
22
00:00:55,200 --> 00:00:58,490
(เสียงปลุกดังขึ้น)
23
00:01:00,950 --> 00:01:02,450
นั่งบ้า (กระสุนปืน)
24
00:01:03,660 --> 00:01:04,660
(ระเบิด)
25
00:01:11,210 --> 00:01:12,210
ผู้หญิง: ฉันจะอ่านคุณ
26
00:01:12,210 --> 00:01:14,380
รายการห้าคำ
27
00:01:14,380 --> 00:01:16,880
ฉันจะขอให้คุณทำซ้ำพวกเขา
ในลำดับใด ๆ
28
00:01:16,880 --> 00:01:20,350
ครั้งหนึ่งตอนนี้และอีกครั้ง
ภายในไม่กี่นาที
29
00:01:20,350 --> 00:01:21,430
คุณพร้อมหรือยัง?
30
00:01:23,430 --> 00:01:27,270
เรือ, ครอบครัว, โบสถ์,
31
00:01:27,270 --> 00:01:30,940
สุนัขสีขาว
32
00:01:30,940 --> 00:01:34,530
เรือ สีขาว โบสถ์...
33
00:01:34,530 --> 00:01:36,530
หมา...
34
00:01:36,530 --> 00:01:37,910
ครอบครัว
35
00:01:39,620 --> 00:01:42,040
(เครื่องสั่น)
36
00:01:47,290 --> 00:01:48,790
(เสียงบี๊บ)
37
00:01:51,000 --> 00:01:54,670
(เครื่องดัง สั่น)
38
00:02:15,490 --> 00:02:16,530
(ประตูเปิด)
39
00:02:16,530 --> 00:02:18,450
ผู้หญิง: คุณโอเคไหม?
40
00:02:18,450 --> 00:02:19,450
ใช่.
41
00:02:26,580 --> 00:02:29,790
ฉันไม่ควร
ที่จะบอกคุณเรื่องนี้ แต่...
42
00:02:29,790 --> 00:02:33,090
การสแกนของคุณดูชัดเจน สำหรับฉัน.
43
00:02:33,090 --> 00:02:35,000
หมอกรีนจะเดินผ่าน
ผลลัพธ์ของคุณ
44
00:02:35,000 --> 00:02:38,220
แล้วมันคืออะไร?
45
00:02:38,220 --> 00:02:40,720
คุณฟังเพลงเสียงดัง
ในหูฟังของคุณ?
46
00:02:40,720 --> 00:02:43,390
มันอาจจะเป็นเพียงหูอื้อ
47
00:02:43,390 --> 00:02:45,850
- ตอนนี้คุณได้ยินไหม?
- มาและไป
48
00:02:45,850 --> 00:02:48,230
เคยรบกวนฉัน
เมื่อตอนที่ฉันยังเป็นวัยรุ่น
49
00:02:49,730 --> 00:02:51,230
คุณมาจากไหน?
50
00:02:51,230 --> 00:02:52,860
ฉันรู้ว่าคุณไม่ใช่คนเท็กซัส
51
00:02:52,860 --> 00:02:54,730
ชาวนิวยอร์ก.
52
00:02:54,730 --> 00:02:56,150
เมน.
53
00:02:56,150 --> 00:02:57,990
นั่นเป็นสิ่งที่ดี
54
00:02:57,990 --> 00:02:59,950
บ้านแฟลต หิมะตกในวันคริสต์มาส
55
00:02:59,950 --> 00:03:01,360
(หัวเราะคิกคัก)
56
00:03:01,360 --> 00:03:02,570
ใช่.
57
00:03:02,570 --> 00:03:03,830
ไม่อย่างแน่นอน
58
00:03:03,830 --> 00:03:05,160
คุณกลับไปที่นั่นมากไหม?
59
00:03:06,870 --> 00:03:07,750
ไม่
60
00:03:10,830 --> 00:03:12,580
ฉันเดาว่าทุกคนคงคิด
พวกเขาโตขึ้น
61
00:03:12,580 --> 00:03:13,790
ในสถานที่เลวร้ายที่สุด
บนโลกใช่ไหม?
62
00:03:18,840 --> 00:03:20,590
(ไซเรนร้องไห้)
63
00:03:20,590 --> 00:03:21,970
ผู้ชาย: ห้าวัน
หลังจากการสังหารหมู่
64
00:03:21,970 --> 00:03:24,640
เรายังมีคำตอบอยู่เล็กน้อย
65
00:03:24,640 --> 00:03:26,930
เหตุใดจึงชอบมาก
เจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์
66
00:03:26,930 --> 00:03:28,560
ปลดปล่อยเพื่อนร่วมยามของเขา?
67
00:03:28,560 --> 00:03:30,270
พร้อมกับความตกตะลึง...
(เสียงหายไป)
68
00:03:30,270 --> 00:03:31,770
ผู้หญิง: การแปรรูป
ของเรือนจำ
69
00:03:31,770 --> 00:03:33,770
พร้อมกับการฆ่าตัวตาย
ของผู้คุมที่รัก
70
00:03:33,770 --> 00:03:36,320
โศกนาฏกรรมที่ Shawshank
กองกันต่อไป
71
00:03:36,320 --> 00:03:37,860
ผู้ชาย 2:
ในข่าวอื่น ๆ เรื่องไฟป่า
72
00:03:37,860 --> 00:03:40,490
แพร่กระจายต่อไป
แบล็คเมาท์เทน
73
00:03:40,490 --> 00:03:42,530
ครอบคลุมพื้นที่มากถึง 200 เอเคอร์
74
00:03:42,530 --> 00:03:44,990
ทีมดับเพลิงจากทั่วทุกมุม
รัฐกำลังยื่นข้อเสนอ
75
00:03:44,990 --> 00:03:48,160
แต่มีผู้อยู่อาศัยหลายสิบคน
ของบ้านระหว่าง Castle View
76
00:03:48,160 --> 00:03:52,210
และปราสาททะเลสาบ
ได้รับการอพยพแล้ว
77
00:03:52,210 --> 00:03:54,080
(ไซเรนร้องไห้)
78
00:03:58,130 --> 00:03:59,670
ฉันรู้ว่า. ฉันมีแล้ว
มีกำหนดการพิจารณาคดี
79
00:03:59,670 --> 00:04:03,130
พวกเขาผลักมัน
สามสัปดาห์ต่อมา...
80
00:04:03,130 --> 00:04:05,010
นั่นคือสิ่งที่ฉันพยายามจะบอก...
ดู ดู...
81
00:04:05,010 --> 00:04:07,010
ฉัน-ฉันทิ้งข้อความไว้สองข้อความ
กับผู้พิพากษา
82
00:04:07,010 --> 00:04:09,560
ฉันมีลูกค้าที่ติดขัด
ในชอว์แชงค์ และฉัน...
83
00:04:09,560 --> 00:04:11,180
สวัสดี?
84
00:04:11,180 --> 00:04:13,900
- เชี่ยเอ้ย!
- (ตะโกนไปไกล)
85
00:04:13,900 --> 00:04:16,230
ขอโทษนะพ่อ
86
00:04:16,230 --> 00:04:18,230
- ขอบคุณที่มาลง
- ใช่แล้ว ขออภัยในความล่าช้า
87
00:04:18,230 --> 00:04:19,690
อืม...
88
00:04:19,690 --> 00:04:21,780
ฉันพูดกับสุสานว่า
พวกเขาบอกว่าควร
89
00:04:21,780 --> 00:04:23,110
มีแผนการสำหรับพ่อของฉัน
พร้อมภายในวันพรุ่งนี้
90
00:04:23,110 --> 00:04:24,240
นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ฉันโทรมา
91
00:04:34,120 --> 00:04:36,960
(น้ำหยด)
92
00:04:49,850 --> 00:04:53,100
มันเรียกว่า
กลุ่มอาการโลงศพระเบิด
93
00:04:53,100 --> 00:04:57,940
เอ่อ เมื่อไม่มีออกซิเจน
เพื่อทำให้... เนื้อหาแห้ง
94
00:04:57,940 --> 00:05:02,360
โลงศพ
กลายเป็นหม้ออัดแรงดัน
95
00:05:02,360 --> 00:05:05,320
ไม่คิดว่าจะแก่ขนาดนี้
จะอ่อนแอ แต่
96
00:05:05,320 --> 00:05:07,910
บางทีเมื่อพวกเขาถูกปิดผนึกอีกครั้ง
โลงศพสำหรับการขนส่ง...
97
00:05:07,910 --> 00:05:10,700
- (เฮนรี่คำราม)
- คุณสบายดีไหม?
98
00:05:10,700 --> 00:05:12,080
(ระเบิดอู้อี้)
99
00:05:12,080 --> 00:05:13,540
(เสียงปืนอู้อี้)
100
00:05:16,000 --> 00:05:18,540
(อู้อี้) แน่นอนด้วย
ปัญหาล่าสุดที่ Shawshank
101
00:05:18,540 --> 00:05:22,960
มีคิวนิดหน่อย
หากคุณยังคงต้องการบริการ
102
00:05:22,960 --> 00:05:25,840
MAN (บนสปีกเกอร์โฟน):
ให้ฉันเข้าใจสิ่งนี้
103
00:05:25,840 --> 00:05:27,840
คุณพบแล้ว
เคานต์แห่งมอนเตคริสโต
104
00:05:27,840 --> 00:05:30,140
ในถังบำบัดน้ำเสีย
105
00:05:30,140 --> 00:05:32,220
เขาขอทนายความของเขา
ทนายความปรากฏตัว
106
00:05:32,220 --> 00:05:34,680
คุณแข็งแขนคนที่แต่งตัวประหลาด
เพื่อปกปิดก้นของคุณ
107
00:05:34,680 --> 00:05:38,310
หนึ่งในยามของเราเอง
ไม่ชอบการแท้งบุตรนี้
108
00:05:38,310 --> 00:05:40,690
แห่งความยุติธรรม ไม่ใช่แม้แต่น้อย
109
00:05:40,690 --> 00:05:42,440
ดังนั้นเขาจึงทำ
สิ่งเดียวที่เป็นตรรกะ
110
00:05:42,440 --> 00:05:44,940
และปั๊มสองคลิป
เข้าไปในเพื่อนร่วมงานของเขา
111
00:05:44,940 --> 00:05:48,490
และ voila!
การแจ้งเตือน Times ของเราเอง
112
00:05:48,490 --> 00:05:51,950
และใช่ ฉันอยากจะทำ
ช่วงเวลาแห่งความเงียบงัน
113
00:05:51,950 --> 00:05:54,410
ไว้ทุกข์ให้กับผู้ตาย
เป็นมนุษย์เพื่อการเปลี่ยนแปลง
114
00:05:54,410 --> 00:05:56,620
ฉันจะทำจริงๆ แต่ทำไม่ได้
115
00:05:56,620 --> 00:05:59,580
เพราะฉันยุ่งมาก
โดนเย็ดตูด
116
00:05:59,580 --> 00:06:02,340
ด้วยความไร้ความสามารถของคุณ
117
00:06:02,340 --> 00:06:04,420
ฉันไม่สนใจถ้าคุณทำให้เขา
หายไปในอากาศ
118
00:06:04,420 --> 00:06:07,090
เหมือนกับแฮร์รี่ ไอ้ฮูดินี่
ฉันไม่สนใจว่าคุณจะฝังเขาหรือไม่
119
00:06:07,090 --> 00:06:09,800
ใต้สนามหญ้าหรือซื้อให้เขา
ตั๋วไปมายอร์ก้า...
120
00:06:09,800 --> 00:06:12,680
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในนั้น
ไม่ว่าจะได้รับการจัดการอย่างไร
121
00:06:12,680 --> 00:06:16,600
ฉันไม่รู้อะไรเลย
คณะกรรมการไม่รู้อะไรเลย
122
00:06:16,600 --> 00:06:19,850
และหากมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น เทเรซา
123
00:06:19,850 --> 00:06:21,900
ยังมีที่ว่างอยู่เสมอ
ใต้ท้องรถ
124
00:06:21,900 --> 00:06:24,190
สำหรับพนักงานโกงอีกหนึ่งคน
125
00:06:24,190 --> 00:06:25,650
( โทรศัพท์ตัดการเชื่อมต่อ )
126
00:06:36,750 --> 00:06:38,500
( เสียงปลุก )
127
00:06:38,500 --> 00:06:39,870
เสียงอัตโนมัติ:
ประตูหน้าเปิด
128
00:06:39,870 --> 00:06:42,040
อลัน: นั่นใครวะ?
129
00:06:42,040 --> 00:06:43,710
เฮนรี่: ระบบใหม่
130
00:06:43,710 --> 00:06:45,550
แล้วเราจะได้เฝ้าแม่..
131
00:06:47,170 --> 00:06:48,720
ประตูทั้งสองบานถูกยึดไว้
132
00:06:48,720 --> 00:06:50,640
ต้องมีความคิดสร้างสรรค์
กับกล้อง
133
00:06:50,640 --> 00:06:52,600
สี่ชั้นบนและสี่ชั้นล่าง
134
00:06:52,600 --> 00:06:55,010
ทันทีที่ฉันเสร็จแล้ว
ที่ Shawshank ฉันจะไป
135
00:06:55,010 --> 00:06:57,020
ระหว่างนี้เราทั้งคู่ก็ทำได้
จับตาดูเธอ
136
00:06:57,020 --> 00:06:58,350
ด้วยแอปสมาร์ทโฟน
137
00:07:01,600 --> 00:07:05,270
ฟังจนกว่าเราจะเข้าใจ
สถานการณ์ระยะยาว
138
00:07:05,270 --> 00:07:06,690
ฉันต้องรู้ว่าเธอปลอดภัย
139
00:07:08,240 --> 00:07:09,860
ทำไมไม่ใส่ชิปเข้าไปในตัวเธอล่ะ
140
00:07:09,860 --> 00:07:12,320
เหมือนโกลเด้นรีทรีฟเวอร์เหรอ?
141
00:07:12,320 --> 00:07:14,120
(เสียงโทรศัพท์)
142
00:07:16,950 --> 00:07:18,160
สวัสดี?
143
00:07:19,620 --> 00:07:20,670
รออะไร?
144
00:07:25,040 --> 00:07:26,550
เร็ว ๆ นี้?
145
00:07:36,310 --> 00:07:39,600
ผู้บรรยาย: ความท้าทายสามประการจะเกิดขึ้น
เผชิญหน้าคุณผู้เพิ่งถูกคุมขัง
146
00:07:39,600 --> 00:07:41,890
เมื่อคุณกลับเข้าสู่สังคมอีกครั้ง
147
00:07:41,890 --> 00:07:44,020
ฉันจะทำอย่างไร?
ฉันจะอาศัยอยู่ที่ไหน
148
00:07:44,020 --> 00:07:47,820
และสุดท้าย ฉันจะเป็นใคร
149
00:07:47,820 --> 00:07:51,700
ข่าวดีก็คือ คุณสามารถเป็นได้
เกือบทุกคนที่คุณอยากเป็น
150
00:07:51,700 --> 00:07:54,280
ถ้าคุณปรับตัว
สู่สภาพแวดล้อมใหม่ของคุณ
151
00:07:54,280 --> 00:07:57,790
คุณจะพบกับคำถาม
เกี่ยวกับเวลาของคุณในคุก
152
00:07:57,790 --> 00:08:00,120
เมื่อคุณพบกัน
อาจเป็นนายจ้าง
153
00:08:00,120 --> 00:08:02,460
ผู้ให้เช่าที่มีศักยภาพ
หรือแม้แต่เพื่อนใหม่
154
00:08:02,460 --> 00:08:06,380
อย่ากลัวที่จะวางกรอบใหม่
เรื่องราวของคุณ
155
00:08:06,380 --> 00:08:09,170
คนที่คุณเคยเป็น
เมื่อคุณเข้าไป
156
00:08:09,170 --> 00:08:12,050
นั่นไม่ใช่บุคคล
เดินออกไปวันนี้
157
00:08:12,050 --> 00:08:14,180
คุณสามารถบอกเล่าเรื่องราวของคุณเองได้
158
00:08:14,180 --> 00:08:16,470
เป็นฮีโร่ของคุณเอง
159
00:08:16,470 --> 00:08:19,100
เลือกชีวิต
คุณต้องการที่จะมีชีวิตอยู่
160
00:08:20,560 --> 00:08:24,650
ฉันชื่อลู แฮดลีย์ คุณเป็นใคร
161
00:08:24,650 --> 00:08:25,770
(เสียงประตูดัง)
162
00:08:28,770 --> 00:08:30,320
(เสียงไซเรนอันห่างไกลส่งเสียงร้อง)
163
00:09:00,140 --> 00:09:02,730
ดูนั่นสิ
164
00:09:02,730 --> 00:09:04,060
ผู้ชายอิสระ.
165
00:09:05,810 --> 00:09:08,020
(พูดคุย, เสียงหัวเราะ)
166
00:09:10,780 --> 00:09:12,940
มีรอยไหม้
บนภูเขาสีดำ
167
00:09:12,940 --> 00:09:14,360
รัฐใช้ผู้ต้องขัง
ในช่วงฤดูไฟ
168
00:09:14,360 --> 00:09:16,570
ทำไมเราไม่...
169
00:09:16,570 --> 00:09:18,870
ทำไมเราไม่เริ่มต้นจากศูนย์?
170
00:09:18,870 --> 00:09:20,280
ฉันเฮนรี่
171
00:09:27,330 --> 00:09:30,800
ฉัน... ฉันแค่ถามชื่อของคุณ
172
00:09:34,970 --> 00:09:38,050
( กำลังเล่นเพลงประกอบ )
173
00:10:08,210 --> 00:10:12,630
“เจ้าจงสร้างหีบด้วยไม้โกเฟอร์
174
00:10:12,630 --> 00:10:17,470
และนี่คือแฟชั่น
เจ้าจะต้องทำมันให้ได้”
175
00:10:25,470 --> 00:10:29,060
ฉันจึงสร้างเรือของฉัน...
176
00:10:31,650 --> 00:10:34,190
และเมื่อเสียงของเขา
เข้ามาในความฝันของฉัน
177
00:10:34,190 --> 00:10:36,690
เป็นเวลาหกคืนติดต่อกัน
178
00:10:36,690 --> 00:10:41,240
เขาบอกฉันชัดเจนว่าอยู่ที่ไหน
เขาจะยืนอยู่ที่เหมืองหิน
179
00:10:41,240 --> 00:10:46,160
เหตุผล รอยเปื้อน
คำสาปแช่งเมืองของเรา
180
00:10:46,160 --> 00:10:49,210
ลากความชั่วมาข้างหลังคุณ
ทุกที่ที่คุณไป
181
00:10:52,790 --> 00:10:54,420
และเมื่อฉันพาคุณมา
ข้างล่างนี้
182
00:10:54,420 --> 00:10:59,340
ฉันถูกไฟด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์
183
00:10:59,340 --> 00:11:02,300
ชอบธรรมและเข้มแข็งมาก
184
00:11:04,390 --> 00:11:06,220
และ-และคุณก็ดู...
185
00:11:08,730 --> 00:11:12,150
คุณดูตัวเล็กมากเมื่อเทียบกับศรัทธาของฉัน
186
00:11:19,070 --> 00:11:20,990
และตอนนี้...
187
00:11:22,870 --> 00:11:25,530
ตอนนี้คุณยังดูตัวเล็กอยู่
188
00:11:26,870 --> 00:11:28,540
แต่ฉันดูแก่
189
00:11:31,620 --> 00:11:33,210
ฉันแก่แล้ว
190
00:11:34,340 --> 00:11:36,500
หลังจากหลายปีที่ผ่านมานี้
191
00:11:36,500 --> 00:11:39,470
ฉันยังไม่รู้
จริงๆ แล้วคุณเป็นใคร
192
00:11:39,470 --> 00:11:41,630
หรือถ้าฉันทำสิ่งที่ถูกต้อง
193
00:12:22,340 --> 00:12:24,130
คุณจำเรื่องบ้าๆนั้นได้ไหม
194
00:12:24,130 --> 00:12:25,930
คุณบอกฉัน
คืนแรกของคุณที่นี่เหรอ?
195
00:12:43,530 --> 00:12:44,990
ใบหน้า.
196
00:12:48,490 --> 00:12:50,450
ไม่มีหน้า.
197
00:12:52,250 --> 00:12:53,830
ใบหน้า.
198
00:12:55,460 --> 00:12:56,790
ใบหน้า.
199
00:12:59,800 --> 00:13:02,090
ผู้หญิง: ความจำเสื่อมถอยหลังเข้าคลองอย่างแท้จริง
200
00:13:02,090 --> 00:13:04,470
ไม่มีสัญญาณของการด้อยค่า
ไปจนถึงความจำระยะสั้น
201
00:13:04,470 --> 00:13:06,760
หรือความเสียหายของโครงสร้าง
ไปที่สมอง
202
00:13:06,760 --> 00:13:09,350
ปรากฏการณ์ทางอารมณ์ล้วนๆ
203
00:13:09,350 --> 00:13:11,310
ตอนนี้ฉันจะอ่านคุณ
รายการห้าคำ
204
00:13:11,310 --> 00:13:14,140
ฉันจะถามคุณ
เพื่อพูดซ้ำกับฉัน
205
00:13:14,140 --> 00:13:16,060
ในลำดับใด ๆ
206
00:13:16,060 --> 00:13:17,060
พร้อม?
207
00:13:18,520 --> 00:13:21,570
ใบหน้า, กำมะหยี่, โบสถ์,
208
00:13:21,570 --> 00:13:22,990
ครอบครัวสีแดง
209
00:13:25,780 --> 00:13:28,910
ใบหน้า, กำมะหยี่, สีแดง,
210
00:13:28,910 --> 00:13:31,200
คริสตจักรครอบครัว
211
00:13:33,250 --> 00:13:34,660
ดังนั้น เอ่อ...
212
00:13:36,250 --> 00:13:37,580
คุณจะรักษามันอย่างไร?
213
00:13:37,580 --> 00:13:38,960
ไม่มีกระสุนวิเศษ
214
00:13:38,960 --> 00:13:40,750
บางครั้งก็เป็น
กระบวนการที่ค่อยเป็นค่อยไป
215
00:13:40,750 --> 00:13:43,760
กรณีอื่นๆ คุณใส่ใครสักคน
กลับถึงบ้านของตัวเอง
216
00:13:43,760 --> 00:13:45,470
ด้วยขยะของตัวเอง
และมันก็เหมือนกับ
217
00:13:45,470 --> 00:13:46,630
กำลังพลิกสวิตช์ไฟ
218
00:13:48,470 --> 00:13:50,140
ยาที่ดีที่สุดคือพาเขากลับบ้าน
219
00:13:50,140 --> 00:13:52,560
คืนค่าบริบท
ฟื้นฟูความทรงจำ
220
00:13:57,230 --> 00:13:59,020
แต่อย่าผลักมัน
221
00:13:59,020 --> 00:14:00,940
สิ่งเหล่านี้ต้องใช้เวลา
222
00:14:00,940 --> 00:14:02,360
โอ้ไม่ไม่
223
00:14:02,360 --> 00:14:04,490
ไม่ ฉันเป็นแค่ทนายของเขา
224
00:14:04,490 --> 00:14:07,360
ฉันพาเขามาที่นี่เพื่อพวกคุณทุกคน
สามารถดูแลเขาได้
225
00:14:07,360 --> 00:14:09,660
เราไม่ได้
สิ่งอำนวยความสะดวกผู้ป่วยใน
226
00:14:09,660 --> 00:14:11,740
ฉันสามารถดึงเชือกบางอย่างได้
ที่จูนิเปอร์ฮิลล์
227
00:14:11,740 --> 00:14:14,240
อาจจะได้เขามา
เตียงภายในวันจันทร์
228
00:14:14,240 --> 00:14:16,540
ภายในวันจันทร์?
229
00:14:16,540 --> 00:14:18,710
เขาควรจะทำอะไร
ถึงวันจันทร์?
230
00:14:20,290 --> 00:14:22,500
(หวือ)
231
00:14:22,500 --> 00:14:25,380
มอลลี่: แล้วห้องน้ำล่ะ
กลับมาทางนั้นแล้ว
232
00:14:25,380 --> 00:14:28,590
ไม่มีฝักบัว
แค่อย่าดื่มน้ำ
233
00:14:34,220 --> 00:14:36,810
เฮนรี่: คุณควรจะทำจริงๆ
สุดสัปดาห์นี้พักอยู่ที่นี่ โอเคไหม?
234
00:14:36,810 --> 00:14:38,520
ไม่มีใครในเมืองรู้ว่าคุณออกไปข้างนอก
235
00:14:38,520 --> 00:14:40,480
ให้มันเป็นเช่นนั้น
236
00:14:45,780 --> 00:14:47,320
ฉันไม่คิดว่า
นี่เป็นความคิดที่ดี
237
00:14:50,240 --> 00:14:52,200
ฉันขอขอบคุณคุณ
พยายามจะช่วยแต่...
238
00:14:52,200 --> 00:14:54,030
เขาต้องการที่นอน
239
00:14:54,030 --> 00:14:56,500
และฉันมีอันหนึ่ง
240
00:15:15,720 --> 00:15:17,350
ดูสิ เราไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร
241
00:15:17,350 --> 00:15:20,270
เขาอาจจะเป็น
บังกอร์สเตรงเลอร์
242
00:15:20,270 --> 00:15:22,350
ก่อนอื่น คุณสร้างมันขึ้นมา
243
00:15:22,350 --> 00:15:24,980
ประการที่สอง คุณคือคนนั้น
ที่ได้พาเขาออกจากคุก
244
00:15:24,980 --> 00:15:27,230
ใช่เพราะฉันเชื่อ
อยู่ในกระบวนการอันสมควร
245
00:15:27,230 --> 00:15:29,070
ไม่ได้หมายความว่าฉันต้องการเขา
246
00:15:29,070 --> 00:15:30,400
กำลังยุ่งอยู่กับฉัน...
247
00:15:31,530 --> 00:15:33,070
เพื่อน
248
00:15:35,330 --> 00:15:37,200
( หายใจออก ) ฟังนะ
ฉันจะรู้สึกดีขึ้นมาก
249
00:15:37,200 --> 00:15:38,370
เมื่อเขาหลุดออกจากผมของคุณแล้ว
250
00:15:39,870 --> 00:15:42,250
และฉันออกจากเมืองนี้แล้ว
251
00:15:42,250 --> 00:15:44,000
ฉันจะขับรถพาเขาขึ้นไป
พรุ่งนี้ไปโรงพยาบาล
252
00:15:44,000 --> 00:15:44,920
และตรวจสอบรายการรอนั้น
253
00:16:05,650 --> 00:16:07,230
(ประตูเปิด)
254
00:16:07,230 --> 00:16:09,400
- (เสียงเตือนดังขึ้น)
- ALARM: ประตูหน้าเปิดอยู่
255
00:16:09,400 --> 00:16:10,860
(ประตูปิด)
256
00:16:22,960 --> 00:16:25,170
รูธ คุณไม่ควร
ได้รอฉันอยู่
257
00:16:25,170 --> 00:16:27,790
ที่ไหนในนามของพระเจ้า
คุณเคยไหม?
258
00:16:27,790 --> 00:16:30,380
เขามีไข้
คุณจะฆ่าเขาข้างนอกนั่น
259
00:16:32,550 --> 00:16:33,680
รูธี...
260
00:16:36,470 --> 00:16:39,060
ฉันจะพาคุณกลับไปนอน
261
00:16:39,060 --> 00:16:41,640
ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี
262
00:16:43,020 --> 00:16:44,940
คุณแค่มีคืนที่เลวร้าย
263
00:16:46,810 --> 00:16:48,190
ไม่
264
00:16:52,440 --> 00:16:54,820
บางสิ่งบางอย่างที่แย่มาก
จะเกิดขึ้น
265
00:17:32,610 --> 00:17:34,360
(เสียงระฆัง)
266
00:17:50,000 --> 00:17:52,170
วิหารเชอร์ลีย์: ♪ คนขายของชำ
ใหญ่และอ้วนมาก ♪
267
00:17:52,170 --> 00:17:54,130
♪ เขามีหนวดใหญ่ ♪
268
00:17:54,130 --> 00:17:56,050
♪ เขาดูเหมือนวอลรัส ♪
269
00:17:56,050 --> 00:17:58,340
♪ ก่อนหน้านี้
เขาสาดน้ำ ♪
270
00:17:58,340 --> 00:18:01,640
♪ ข้าวเกรียบรูปสัตว์ในซุปของฉัน ♪
271
00:18:01,640 --> 00:18:04,770
♪ ลิงและกระต่าย
วนซ้ำวนซ้ำ ♪
272
00:18:04,770 --> 00:18:07,730
♪ ให้ตายเถอะ โอ้ เยี่ยมเลย
แต่ฉันสนุกนะ ♪
273
00:18:07,730 --> 00:18:10,900
♪ กลืนสัตว์
ทีละคน ♪
274
00:18:10,900 --> 00:18:13,860
♪ ในซุปทุกชามฉันเห็น ♪
275
00:18:13,860 --> 00:18:16,650
♪ สิงโตและเสือกำลังเฝ้าดูฉัน ♪
276
00:18:16,650 --> 00:18:19,570
♪ ฉันทำให้พวกเขากระโดด
ผ่านห่วง ♪
277
00:18:19,570 --> 00:18:22,660
♪ แครกเกอร์รูปสัตว์เหล่านั้น
ในซุปของฉัน ♪
278
00:18:22,660 --> 00:18:25,620
♪ เมื่อฉันโดนจับ
ของหมาป่าตัวร้ายตัวใหญ่ ♪
279
00:18:25,620 --> 00:18:28,500
♪ ฉันผลักเขาให้จมลงไป ♪
280
00:18:28,500 --> 00:18:31,210
♪ จากนั้นฉันก็กัดเขา
ในล้านบิต ♪
281
00:18:31,210 --> 00:18:34,210
♪ และฉันก็กลืนเขาลงไปทันที ♪
282
00:18:34,210 --> 00:18:35,880
♪ เมื่อพวกเขาอยู่ข้างในฉัน... ♪
283
00:18:35,880 --> 00:18:40,390
ฝูงชนกลุ่มเล็กๆ:
♪ สุขสันต์วันเกิดนะคุณ ♪
284
00:18:40,390 --> 00:18:44,260
♪ สุขสันต์วันเกิดคุณ ♪
285
00:18:44,260 --> 00:18:48,980
♪ สุขสันต์วันเกิด กอร์ดี้ที่รัก ♪
286
00:18:48,980 --> 00:18:52,770
♪ สุขสันต์วันเกิดคุณ ♪
287
00:18:56,150 --> 00:18:59,030
- แองเจล่า: เย้! ทำได้ดีมาก!
- พ่อ: เย้!
288
00:18:59,030 --> 00:19:00,700
ทำได้ดีมากเพื่อน
289
00:19:00,700 --> 00:19:02,910
วันเกิดพี่ใหญ่!
ดู. พร้อม?
290
00:19:02,910 --> 00:19:06,450
แองเจล่า: เอาล่ะ ตอนนี้ทำคุณ
อยากได้ชิ้นสุดท้ายหรือ...
291
00:19:06,450 --> 00:19:08,410
GORDY: ได้โปรดส่งส่วนสุดท้ายด้วย
292
00:19:08,410 --> 00:19:10,120
- แองเจล่า: พร้อมหรือยัง?
- พ่อ: เอาล่ะเพื่อน
293
00:19:14,960 --> 00:19:16,460
- พ่อ: เปิดของขวัญของคุณเหรอ?
- กอร์ดี้: ใช่!
294
00:19:18,010 --> 00:19:20,260
- พ่อ: ฉันสงสัยว่า...
- แองเจล่า: แน่นอนคุณทำ
295
00:19:20,260 --> 00:19:21,890
- เพราะว่าผมซื้อมันมา
- จีซัส, แองเจล่า,
296
00:19:21,890 --> 00:19:23,300
ไม่ใช่ต่อหน้าเด็กๆ
297
00:19:23,300 --> 00:19:24,850
กอร์ดี้: แม่
วันนี้อย่าโกรธนะ
298
00:19:24,850 --> 00:19:26,350
- พ่อ: ครับแม่
- แองเจล่า: ฉันเบื่อเรื่องนี้แล้ว
299
00:19:26,350 --> 00:19:28,350
- กอร์ดี้ เปิดของขวัญของคุณ!
- กอร์ดี้: แม่!
300
00:19:28,350 --> 00:19:29,730
พ่อ: ไปที่ห้องของคุณกอร์ดี้
ฉันกับแม่มีเรื่องต้องคุยกัน
301
00:19:29,730 --> 00:19:31,100
แองเจล่า: ไม่ กอร์ดี้
เปิดของขวัญของคุณ
302
00:19:31,100 --> 00:19:32,980
- (เสียงกระทบกัน)
- (เด็กร้องไห้)
303
00:19:32,980 --> 00:19:34,820
- พ่อ: นี่! เปิดแล้ว!
- แองเจล่า: พ่อเปิดมัน
304
00:19:34,820 --> 00:19:37,150
พ่อ: ถุงมือเบสบอล!
ต้นฉบับโคตรแม่นเลยแม่!
305
00:19:37,150 --> 00:19:39,030
- ไปที่ห้องของคุณกอร์ดี้
- แองเจล่า: อย่าแตะต้องฉัน
306
00:19:39,030 --> 00:19:40,700
พ่อ: คุณคือคนที่มี
ที่จะทำให้วันนี้เกี่ยวกับคุณใช่ไหม?
307
00:19:40,700 --> 00:19:42,280
- แองเจล่า: หุบปากไปเลย
- พ่อ: หรืออะไรแองเจล่า!
308
00:19:42,280 --> 00:19:44,160
- คุณจะทำอย่างไร?
- ( ขูดเก้าอี้ )
309
00:19:44,160 --> 00:19:45,700
- ฉันจะยัดเค้กไอ้สารเลวนี่ลงคอคุณ
- กอร์ดี้: ไม่นะพ่อ!
310
00:19:45,700 --> 00:19:47,410
แองเจล่า: ฉันจะฆ่า
คุณสักวันหนึ่ง
311
00:19:47,410 --> 00:19:49,330
พ่อ : ทำไมวันนี้ไม่ล่ะ? ฮะ?
สุขสันต์วันเกิดลูกชาย
312
00:19:49,330 --> 00:19:50,870
แองเจล่า: พูดอีกครั้ง
ฉันจะตัดคุณเปิดตอนนี้
313
00:19:50,870 --> 00:19:52,870
- คุณเป็นไอ้สารเลว
- พ่อ: ทำไมวันนี้ไม่ล่ะ?
314
00:19:52,870 --> 00:19:55,670
- ( ตะโกน กรีดร้อง )
- (กระจกแตก)
315
00:19:55,670 --> 00:19:58,090
- (เด็กร้องไห้)
- แองเจล่า: กอร์ดี้ วิ่ง!
316
00:19:58,090 --> 00:20:01,260
- (ตะโกนโกรธ)
- แองเจล่า: ออกไปจากฉัน!
317
00:20:01,260 --> 00:20:04,760
(ตะโกนว่า
กรีดร้องต่อไป)
318
00:20:04,760 --> 00:20:09,730
- (แทง)
- (ทุบอย่างรุนแรง)
319
00:20:09,730 --> 00:20:12,640
- (กรีดร้อง)
- (สู้ต่อไป)
320
00:20:17,900 --> 00:20:20,400
- (เด็กร้องไห้)
- (ผู้หญิงคราง)
321
00:20:23,820 --> 00:20:25,570
(ทารกกรีดร้อง)
322
00:20:30,620 --> 00:20:32,080
ทีวี: ในขณะที่ไฟยังคงลุกลาม
323
00:20:32,080 --> 00:20:33,210
ป่าไม้เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
324
00:20:33,210 --> 00:20:34,710
แผนกดับเพลิงคาสเซิลเคาน์ตี้
325
00:20:34,710 --> 00:20:36,630
ยังอธิบายไม่ได้ว่ามันเริ่มต้นอย่างไร
326
00:20:36,630 --> 00:20:39,090
หรือทำไมต้องใช้วิธีดั้งเดิม
เพื่อดับไฟ
327
00:20:39,090 --> 00:20:40,380
ใช้งานไม่ได้
328
00:20:40,380 --> 00:20:41,720
สเปรดที่รวดเร็วผิดปกติ
329
00:20:41,720 --> 00:20:43,340
มีผู้เชื่อมากมาย
330
00:20:43,340 --> 00:20:45,470
มันเป็นลางสังหรณ์
จะเลวร้ายยิ่งกว่านั้นอีก
331
00:20:45,470 --> 00:20:48,350
และตอนนี้
กลับไปสู่เพลงฮิตที่คุณชื่นชอบ
332
00:20:48,350 --> 00:20:50,560
( เล่นดนตรีวงดนตรีใหญ่ )
333
00:21:03,400 --> 00:21:04,910
เลดี้บนอินเทอร์เน็ต
334
00:21:04,910 --> 00:21:07,070
บอกว่าพวกมันถูกสร้างขึ้นโดยพวกไวกิ้ง
335
00:21:07,070 --> 00:21:08,240
- ฉันก็เลยคิดว่า...
- (อ้าปากค้าง)
336
00:21:08,240 --> 00:21:10,700
โอ้! หมากรุกลูอิสเหรอ?
337
00:21:11,910 --> 00:21:13,580
โอ้!
338
00:21:13,580 --> 00:21:15,000
คุณรู้ไหมว่าต้นฉบับ
339
00:21:15,000 --> 00:21:17,710
พวกเขาถูกแกะสลัก
ออกมาจากงาช้างวอลรัส
340
00:21:17,710 --> 00:21:19,500
โดยภรรยาของนักบวช
341
00:21:19,500 --> 00:21:22,210
มาร์เกรตผู้เก่งกาจ
342
00:21:22,210 --> 00:21:24,590
คุณยังคงเป็นคนที่ฉลาดที่สุด
ฉันรู้ว่า.
343
00:21:24,590 --> 00:21:27,510
ฉลาดพอที่จะรู้
คุณกำลังทำอะไรอยู่
344
00:21:27,510 --> 00:21:29,850
- ( หมาหอบ )
- มาเลยสาวน้อย มาเร็ว.
345
00:21:29,850 --> 00:21:31,810
อินเทอร์เน็ตทำอะไรอีก
สอนคุณเหรอ?
346
00:21:33,600 --> 00:21:35,730
หมากรุกเป็นสิ่งที่ดี
สำหรับสมองเสื่อมเหรอ?
347
00:21:35,730 --> 00:21:37,270
(ประตูปิด)
348
00:21:41,530 --> 00:21:42,780
(เสียงระฆัง)
349
00:22:13,850 --> 00:22:15,100
(กระแทกเบาๆ)
350
00:22:27,320 --> 00:22:28,320
สวัสดี?
351
00:22:37,620 --> 00:22:39,460
สวัสดี?
352
00:23:00,440 --> 00:23:01,480
(สูดจมูก)
353
00:23:53,570 --> 00:23:54,700
(ถอนหายใจ)
354
00:23:58,870 --> 00:24:00,210
(คำราม)
355
00:24:02,790 --> 00:24:07,050
กระต่ายไป...
356
00:24:07,050 --> 00:24:08,420
เข้าไปในรู
357
00:24:08,420 --> 00:24:10,970
ไม่หรอก สุนัขจิ้งจอกไล่ล่ากระต่าย
358
00:24:10,970 --> 00:24:13,970
โอ้ ได้โปรด
ความแตกต่างคืออะไร?
359
00:24:13,970 --> 00:24:17,390
คนหนึ่งเป็นสัตว์กินเนื้อ
อาหารเช้าของอีกคนหนึ่ง
360
00:24:17,390 --> 00:24:19,770
พระเจ้า ฉันไม่มีเน็คไทเลย
361
00:24:19,770 --> 00:24:22,060
ตั้งแต่วันที่
ฉันส่งป้ายของฉัน
362
00:24:22,060 --> 00:24:24,060
มม. คุณหวานมาก
363
00:24:24,060 --> 00:24:26,980
มันไม่หวาน
ฉันไม่สามารถผูกเน็คไทได้
364
00:24:26,980 --> 00:24:28,650
- เป็นโรคข้ออักเสบ
- (หัวเราะ)
365
00:24:28,650 --> 00:24:31,650
โอ้คำพูด
366
00:24:31,650 --> 00:24:35,320
คุณพลิกตัวทั้งคืน
นั่นคือสิ่งที่ทำให้คุณตื่นตัว
367
00:24:35,320 --> 00:24:37,370
มันไม่มีความละอายเลยอลัน
368
00:24:39,450 --> 00:24:41,660
ความตื่นตระหนกบนเวทีจะทำให้ทุกคนรู้สึกเยือกเย็น
369
00:24:41,660 --> 00:24:43,670
แม้แต่อิเหนาเช่นคุณ
370
00:24:43,670 --> 00:24:45,830
คุณจะทำได้ดี คุณจะทำได้ดี
371
00:24:45,830 --> 00:24:48,800
- แค่นึกภาพฉันเปลือยเปล่า
- (หัวเราะ)
372
00:24:54,590 --> 00:24:56,430
อลัน: พระเจ้า ฉันรักคุณ
373
00:25:02,270 --> 00:25:04,230
เอ่อ... (กระแอมในลำคอ)
374
00:25:06,060 --> 00:25:08,570
ฉันเอ่อแค่ต้องยืม
รถไม่กี่ชั่วโมง
375
00:25:08,570 --> 00:25:11,650
โอ้แน่นอน คุณสามารถรับมันได้
หลังจากพิธีของอลัน
376
00:25:11,650 --> 00:25:13,820
- ฉันไม่ได้ตั้งใจจะไป
- ไม่เป็นไร เขาไม่จำเป็นต้องทำ
377
00:25:13,820 --> 00:25:15,530
ฉันไม่ได้ถาม
378
00:25:32,340 --> 00:25:34,170
ตอนนี้ก่อนที่เราจะเริ่มต้น
379
00:25:34,170 --> 00:25:37,840
กรุณาเข้าร่วมกับฉันสักครู่
แห่งความเงียบงันสำหรับวีรบุรุษผู้ล่วงลับของเรา
380
00:25:37,840 --> 00:25:39,180
ที่ชอว์แชงค์
381
00:25:51,110 --> 00:25:52,860
- ฉันต้องการเป็นพยาน
- (กระสุนปืน)
382
00:25:52,860 --> 00:25:54,440
(กริ่ง)
383
00:25:58,620 --> 00:26:00,910
ขอบคุณ.
384
00:26:00,910 --> 00:26:01,950
ก็...
385
00:26:03,500 --> 00:26:05,120
สะพานปางบอร์น.
386
00:26:07,040 --> 00:26:09,420
ทำความคุ้นเคยกับเสียงนั้น
387
00:26:09,420 --> 00:26:11,840
นี่ผู้ชาย.
ที่ได้ทำหน้าที่มณฑลนี้
388
00:26:11,840 --> 00:26:15,340
ด้วยเกียรติอันทรงเกียรติมานานหลายทศวรรษ
389
00:26:15,340 --> 00:26:18,890
ที่เห็นเราผ่านบางอย่าง
ช่วงเวลาที่ท้าทายที่สุดของเรา...
390
00:26:20,260 --> 00:26:23,260
ที่ไม่เคยถาม
เพื่อสิ่งตอบแทนใดๆ
391
00:26:23,260 --> 00:26:26,350
แม้ว่าเขาจะเผชิญหน้ากับตัวเขาเองก็ตาม
ความท้าทายอันยิ่งใหญ่
392
00:26:28,350 --> 00:26:30,730
ผู้ชายที่เป็นตัวอย่างที่ชัดเจน
จิตวิญญาณเอง
393
00:26:30,730 --> 00:26:32,650
ของเมืองใหญ่
ของคาสเซิลร็อค
394
00:26:32,650 --> 00:26:35,240
ผู้ชายที่ต้องการ
ไม่มีการแนะนำจากฉัน
395
00:26:35,240 --> 00:26:36,950
อลัน แพงบอร์น ทุกคน
396
00:26:36,950 --> 00:26:39,160
(ผู้ชมปรบมือ)
397
00:26:46,910 --> 00:26:48,670
ฉันเดาว่าฉันควรจะ
ขอบคุณไฟป่า
398
00:26:48,670 --> 00:26:51,250
สำหรับการสูบบุหรี่พวกคุณทุกคน
ออกจากบ้านของคุณ
399
00:26:51,250 --> 00:26:52,710
(หัวเราะเบาๆ)
400
00:26:53,880 --> 00:26:54,840
อืม...
401
00:26:56,510 --> 00:27:00,390
ฉันอยากเป็นนักมายากล
ตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก
402
00:27:00,390 --> 00:27:04,350
ดูเหมือนว่าพวกเขาจะมี
ผู้ช่วยที่น่ารักคอยอยู่รอบ ๆ
403
00:27:06,180 --> 00:27:10,150
แต่เป็นนักมายากล
ต้องเล่าเรื่องสักหน่อย
404
00:27:10,150 --> 00:27:13,020
บางสิ่งบางอย่างที่จะทำให้คุณเสียสมาธิ
ในขณะที่พวกเขา...
405
00:27:14,230 --> 00:27:16,480
ฝ่ามือเอซออกจากสำรับ
406
00:27:16,480 --> 00:27:18,700
ฉันไม่เคยเก่งเรื่องนั้นเลย
407
00:27:18,700 --> 00:27:20,570
ไม่เคยดีเลยที่ลาย
408
00:27:20,570 --> 00:27:23,410
- และ...
- (สุนัขเห่า)
409
00:27:23,410 --> 00:27:24,580
(คำรามเห่า)
410
00:27:24,580 --> 00:27:26,040
ผู้หญิง: เงียบ!
411
00:27:27,870 --> 00:27:31,080
อลัน: ถ้าฉันได้ทำความดีใดๆ
ในเมืองนี้...
412
00:27:31,080 --> 00:27:32,630
- (กระแอมในลำคอ)
- ( สุนัขยังคงเห่า )
413
00:27:32,630 --> 00:27:34,790
หากข้าพเจ้าได้ทำความดีประการใดแล้ว
มันเป็นเพราะว่า
414
00:27:34,790 --> 00:27:39,050
ของประทานแห่งความศรัทธา
พวกคุณให้ฉัน
415
00:27:39,050 --> 00:27:41,720
- ( สุนัขเห่า )
- อลัน: คนดี
416
00:27:41,720 --> 00:27:44,600
ฉันแค่หวังว่าฉันจะจากไป
คาสเซิลเคาน์ตี้ดีขึ้นนิดหน่อย
417
00:27:44,600 --> 00:27:47,430
- กว่าที่ฉันพบมัน
- (สุนัขเห่า)
418
00:27:48,600 --> 00:27:49,680
รูธ?
419
00:27:50,940 --> 00:27:51,900
รูธ!
420
00:27:53,900 --> 00:27:55,320
(สุนัขยังคงเห่า)
421
00:27:55,320 --> 00:27:56,190
แม่!
422
00:27:59,820 --> 00:28:01,200
(ฝูงชนอ้าปากค้าง)
423
00:28:01,200 --> 00:28:02,660
(กระเด็น)
424
00:28:02,660 --> 00:28:04,490
ผู้หญิง: โอ้ไม่! ใครก็ได้ช่วยด้วย!
425
00:28:04,490 --> 00:28:05,950
( สาด )
426
00:28:10,580 --> 00:28:11,660
(ไซเรนร้องไห้)
427
00:28:11,660 --> 00:28:13,170
(เสียงระฆัง)
428
00:28:14,750 --> 00:28:16,170
เฮ้.
429
00:28:16,170 --> 00:28:17,300
ฉันกลับมาแล้ว
430
00:28:26,930 --> 00:28:28,390
สวัสดี?
431
00:28:30,930 --> 00:28:32,730
(เสียงไซเรนคร่ำครวญไปไกล)
432
00:29:08,850 --> 00:29:11,140
(เสียงไซเรนยังคงดำเนินต่อไป)
433
00:29:11,140 --> 00:29:16,060
เฮ้ ฉันไม่รู้ว่าคุณอยู่ที่ไหน
แต่ฉันคิดว่าฉันควรจะบอกคุณว่า
434
00:29:16,060 --> 00:29:19,070
เด็กคนนั้น อืม เดินออกไปแล้ว
435
00:29:19,070 --> 00:29:22,490
ดังนั้นโทรหาฉันเมื่อคุณได้รับสิ่งนี้
436
00:29:24,900 --> 00:29:26,950
แจ็คกี้: เอาล่ะ ตามนั้น
เพื่อนบ้านข้างบ้าน
437
00:29:26,950 --> 00:29:28,910
มีแก๊สอยู่ในบ้านของพวกเขา
438
00:29:28,910 --> 00:29:32,080
แค่อุบัติเหตุประหลาด
คาดคะเน
439
00:29:32,080 --> 00:29:35,540
กรณีเตาแตก.
พวกเขาทั้งหมดเสียชีวิตในขณะหลับ
440
00:29:35,540 --> 00:29:38,000
ในวันคริสต์มาสอีฟ
อึคุณไม่
441
00:29:38,000 --> 00:29:39,630
(เล่นดนตรี)
442
00:29:42,340 --> 00:29:44,300
เรียงรายถุงศพ
อยู่บนสนามหญ้า
443
00:29:45,430 --> 00:29:46,630
แถมหมาและแมวด้วย
444
00:29:46,630 --> 00:29:48,760
นี่คือก่อนที่ฉันจะเกิด
445
00:29:48,760 --> 00:29:51,600
เช่นเดียวกับทุกสิ่งที่น่าสนใจ
ที่เคยเกิดขึ้นที่นี่
446
00:29:56,520 --> 00:29:58,730
ฉันหมายถึงพวกเขาพูด
เขียนสิ่งที่คุณรู้
447
00:29:58,730 --> 00:30:00,690
แต่เมืองนี้ช่างน่าเบื่อมาก
448
00:30:00,690 --> 00:30:03,480
ฉันหมายถึงคนเลว
เกี่ยวกับวันเก่าที่เลวร้าย
449
00:30:03,480 --> 00:30:05,280
เมื่อมีเช่น
ฆาตกรต่อเนื่อง
450
00:30:05,280 --> 00:30:09,820
และสุนัขโรคจิต
แต่ฉันจะให้หัวนมซ้ายของฉัน
451
00:30:09,820 --> 00:30:12,160
เพื่อกลับไปที่นั่น
452
00:30:12,160 --> 00:30:13,620
แปดสิบเพื่อน
453
00:30:18,210 --> 00:30:19,790
แต่ฉันก็มีลุงคนนี้
454
00:30:21,880 --> 00:30:23,840
เขาเป็นนักเขียนด้วย
455
00:30:23,840 --> 00:30:25,920
และแล้วในฤดูหนาววันหนึ่ง
เขาเพิ่งพลิกฝาของเขา
456
00:30:25,920 --> 00:30:27,930
และพยายามจะฆ่าด้วยขวาน
ภรรยาและลูกของเขา
457
00:30:27,930 --> 00:30:29,890
ที่สกีรีสอร์ทหรูบางแห่ง
458
00:30:29,890 --> 00:30:32,680
และคนของฉันก็ไม่มีวัน
คุยกับฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้
459
00:30:32,680 --> 00:30:36,020
ฉันก็เลยเอาชื่อเขาไป
เพียงเพื่อทำให้พวกเขาไม่พอใจ
460
00:30:36,020 --> 00:30:38,520
ชื่อจริงของฉันคือไดแอน
461
00:30:38,520 --> 00:30:40,310
ผู้หญิง: เรามีข่าวด่วน
462
00:30:40,310 --> 00:30:42,360
น้อยกว่าหนึ่งชั่วโมงที่แล้ว
เฮลิคอปเตอร์ดับเพลิง
463
00:30:42,360 --> 00:30:45,070
ระเบิดใกล้ทะเลสาบคาสเซิล
ฆ่านักบิน
464
00:30:45,070 --> 00:30:47,030
และนักดับเพลิงสองคนบนเรือ
465
00:30:47,030 --> 00:30:48,950
- พวกเขากำลังพยายาม...
- แจ็กกี้: ไฟแช็คนี่มันบ้าเลย
466
00:30:48,950 --> 00:30:50,320
มีต้นกำเนิดบนแบล็คเมาท์เทน
467
00:30:50,320 --> 00:30:52,030
มีสารหน่วงไฟ
เมื่อนักบิน
468
00:30:52,030 --> 00:30:53,580
สูญเสียการควบคุมอย่างเห็นได้ชัด
ของเครื่องบิน
469
00:30:53,580 --> 00:30:55,370
(แจ๊คกี้พูดไม่ชัด)
470
00:30:55,370 --> 00:30:57,660
โศกนาฏกรรมครั้งนี้หมายถึง
ห้าคนเสียชีวิตแล้ว
471
00:30:57,660 --> 00:30:59,710
เป็นผลให้
ของไฟอันทรงพลังเหล่านี้
472
00:30:59,710 --> 00:31:01,790
อื่นๆ อีกมากมาย
อยู่ที่โรงพยาบาลประจำเขต
473
00:31:01,790 --> 00:31:03,800
กำลังรักษาแผลไหม้
หลายคน
474
00:31:03,800 --> 00:31:05,170
อยู่ในสภาพวิกฤติ
475
00:31:17,600 --> 00:31:21,400
มันคือทั้งหมดที่พวกเขาเหลืออยู่
ในเครื่อง
476
00:31:21,400 --> 00:31:22,980
(คำราม)
477
00:31:27,940 --> 00:31:30,320
ปกติเธอก็โอเค
ในตอนเช้า
478
00:31:35,080 --> 00:31:36,290
(ถอนหายใจ)
479
00:31:37,500 --> 00:31:41,790
ฉันซื้อแหวนให้เธอในปี 1991
480
00:31:41,790 --> 00:31:46,170
เธอบอกว่ามันจะทำให้สับสน
ถึงลูกชายของเธอ
481
00:31:47,800 --> 00:31:50,470
และเธอไม่สมควรได้รับมัน
482
00:31:50,470 --> 00:31:52,180
ความสุข.
483
00:31:54,850 --> 00:31:58,060
ในที่สุดฉันก็เลิกถาม
และย้ายไปทางใต้
484
00:31:58,060 --> 00:32:00,230
(กระแอมในลำคอ)
อยู่อย่างอิสระหรือตายไป
485
00:32:03,020 --> 00:32:07,190
เมื่อฉันย้ายกลับมา
ฉันคิดว่าเราพลาดช็อตของเรา
486
00:32:07,190 --> 00:32:10,280
ฉันก็เป็นคนเก่าอยู่แล้ว
487
00:32:12,030 --> 00:32:15,030
จากนั้นฉันก็ได้รับโทรศัพท์
488
00:32:15,030 --> 00:32:18,910
มีคนได้ยินเสียงปืนดังขึ้น
ที่บ้านแม่ของคุณ
489
00:32:18,910 --> 00:32:22,330
ฉันไม่ใช่นายอำเภอ แต่เป็นคน
ยังคงโทรหาฉันเป็นครั้งคราว
490
00:32:22,330 --> 00:32:23,500
เสียงปืน?
491
00:32:25,330 --> 00:32:26,420
เกิดอะไรขึ้น
492
00:32:26,420 --> 00:32:28,380
แม่ของคุณมาที่ประตู
493
00:32:28,380 --> 00:32:31,170
ดูเหมือนเธอเคยเป็น
ไปลงนรกและกลับมา
494
00:32:31,170 --> 00:32:32,970
เหวี่ยงแขนของเธอรอบตัวฉัน
495
00:32:32,970 --> 00:32:35,090
ขอร้องฉันว่า "อย่าจากไป"
496
00:32:38,470 --> 00:32:39,430
(หายใจออก)
497
00:32:44,020 --> 00:32:46,060
ฉันคิดว่าฉันสามารถทำให้เธอปลอดภัยได้
498
00:32:51,490 --> 00:32:52,650
เธอตื่นแล้ว
499
00:33:00,080 --> 00:33:01,950
(เคาะ)
500
00:33:04,790 --> 00:33:06,380
โอ้.
501
00:33:07,630 --> 00:33:09,340
คุณต้องกลับไปหาพวกเขา
502
00:33:10,880 --> 00:33:13,170
การตั้งชื่อ.
503
00:33:13,170 --> 00:33:14,840
ฉันทำลายงานปาร์ตี้
504
00:33:14,840 --> 00:33:16,510
อลัน: ไม่ คุณไม่ได้ทำ
505
00:33:16,510 --> 00:33:19,100
คุณไม่ได้ทำลายอะไรเลย
506
00:33:33,150 --> 00:33:35,660
มันเป็นสุนัขเจ้ากรรม
507
00:33:37,450 --> 00:33:39,700
ไม่มีอะไรตายไปในเมืองนี้
508
00:33:40,870 --> 00:33:41,950
(ถอนหายใจ)
509
00:33:45,500 --> 00:33:48,080
เหมือนเปิดหนังสือเลย
และภาพทั้งหมด...
510
00:33:51,420 --> 00:33:53,260
มีคนฉีกพวกเขาออก
511
00:33:55,300 --> 00:33:56,630
จัดเรียงใหม่
512
00:34:15,780 --> 00:34:18,030
คุณรู้ไหมว่ามันรู้สึกอย่างไร
ใช่ไหม?
513
00:34:19,570 --> 00:34:20,950
เพื่อลืมเรื่องราวของตัวเอง
514
00:34:35,420 --> 00:34:36,380
(เสียงเบรคดัง)
515
00:34:40,590 --> 00:34:41,930
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
516
00:34:41,930 --> 00:34:43,350
เราแค่ยิงอึ
517
00:34:43,350 --> 00:34:44,220
เขาอยู่ที่ไหน?
518
00:35:03,120 --> 00:35:07,500
- ( คู่รักกรีดร้อง )
- ( สุนัขเห่า )
519
00:35:07,500 --> 00:35:09,670
- ( เด็กน้อยร้องไห้ )
- ( รถชนวัตถุ )
520
00:35:09,670 --> 00:35:13,500
- ( กระซิบลึกลับ )
- ( ผู้หญิงคราง )
521
00:35:13,500 --> 00:35:15,420
ZALEWSKI: เราทั้งคู่
ออกไป...
522
00:35:15,420 --> 00:35:18,090
กำหมัด
และชนมันเข้ากับของฉัน
523
00:35:23,050 --> 00:35:24,470
มอลลี่: ฉันไม่รู้
คุณไปที่ไหน
524
00:35:24,470 --> 00:35:27,100
ฉัน... ฉันเป็นห่วงคุณ
525
00:35:27,100 --> 00:35:29,390
- ( สุนัขเห่า )
- ( ผู้หญิงกรีดร้อง )
526
00:35:34,400 --> 00:35:35,900
นักโทษชอว์แชงค์:
ฉันไม่ควรอยู่ที่นี่
527
00:35:37,110 --> 00:35:38,820
ฉันควรจะยังอยู่ในหลุม
528
00:35:40,070 --> 00:35:43,700
ไม่ ฟังฉันนะ
529
00:35:43,700 --> 00:35:47,040
พัศดีเลซี่เป็นเพียง
ชายชราที่ป่วย
530
00:35:47,040 --> 00:35:50,160
ไม่ว่าเขาจะพูดอะไรกับคุณก็ตาม
531
00:35:50,160 --> 00:35:51,790
มันไม่จริง
532
00:35:51,790 --> 00:35:55,460
- ( ตะโกนอย่างตื่นตระหนก )
- ( เปลวไฟปะทุ )
533
00:35:55,460 --> 00:35:58,050
- ( กระสุนปืน )
- ( พูดไม่ชัดเจน )
534
00:35:58,050 --> 00:35:59,470
LACY: รอยเปื้อน
535
00:35:59,470 --> 00:36:02,090
- คุณเป็นแค่เด็ก
- ( กรีดร้อง )
536
00:36:02,090 --> 00:36:04,430
- ( เด็กน้อยร้องไห้ )
- ( ผู้คนกรีดร้อง )
537
00:36:12,350 --> 00:36:14,730
- ตลาด: คุณโอเคไหม?
- เฮนรี่ แค่...
538
00:36:14,730 --> 00:36:17,480
ฉันอยากให้เวนเดลล์ทำได้
เพื่อระลึกถึงเธอเมื่อเธอจากไป
539
00:36:17,480 --> 00:36:19,400
และฉันไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหน
540
00:36:19,400 --> 00:36:21,820
เธอจะสามารถจำเขาได้
541
00:36:21,820 --> 00:36:23,780
ฉันเดาว่าเขาทำได้
ขึ้นรถบัสไปที่นั่น
542
00:36:23,780 --> 00:36:26,240
ฉันซาบซึ้งจริงๆนะมาเร็ต
543
00:36:35,330 --> 00:36:38,210
- ( เสียงบี๊บ )
- ประตูหน้าเปิดอยู่
544
00:36:50,520 --> 00:36:52,310
มอลลี่: เฮนรี่
545
00:36:57,770 --> 00:36:59,230
มอลลี่.
546
00:37:02,780 --> 00:37:04,280
ฉันพยายามโทรหาคุณ
547
00:37:04,280 --> 00:37:06,740
ฉันขอโทษ โทรศัพท์ของฉัน...
548
00:37:06,740 --> 00:37:08,910
(ถอนหายใจ)
มันเป็นเรื่องยาว
549
00:37:10,490 --> 00:37:12,910
คุณเข้ามาได้อย่างไร?
550
00:37:12,910 --> 00:37:15,290
มีกุญแจอยู่ใต้กบ
551
00:37:18,340 --> 00:37:23,170
ฉันจึงพบเขาอยู่ด้านบน
ของโรงงานเสื้อเก่า...
552
00:37:23,170 --> 00:37:25,680
คุณรู้ไหม ฉันคิดว่า
เขากำลังจะกระโดด
553
00:37:25,680 --> 00:37:29,100
- ว้าว.
- ต้องให้ Oxy แก่เขา
554
00:37:29,100 --> 00:37:30,770
เพียงเพื่อจะพาเขาขึ้นรถ
555
00:37:30,770 --> 00:37:32,640
เขายังอยู่ในนั้น
เขากำลังหลับอยู่
556
00:37:38,190 --> 00:37:39,690
เขารู้สึกผิด
557
00:37:41,650 --> 00:37:44,820
ขอบคุณครับ
เพื่อให้เขาตั้งถิ่นฐานได้
558
00:37:44,820 --> 00:37:46,910
ฉันคิดว่าบางทีเราแค่ต้องการ
เพื่อพักผ่อนและ...
559
00:37:46,910 --> 00:37:50,080
ตกลง อืม ฉันไม่เลย
อธิบายมันถูกต้อง อืม...
560
00:38:00,380 --> 00:38:05,170
ทุกคนออกอากาศ
ตามความถี่ของตนเอง
561
00:38:05,170 --> 00:38:09,350
บางครั้งก็ทำให้หูหนวก
คุณก็รู้เช่นเดียวกับคุณ
562
00:38:09,350 --> 00:38:13,350
บางครั้งก็เป็นลมมาก
ฉันแทบจะไม่ได้ยินมัน
563
00:38:13,350 --> 00:38:16,940
แต่หลังจากหลายปีมานี้
ฉันได้ยินมาหมดแล้ว
564
00:38:19,310 --> 00:38:22,440
กับเขาก็แค่...
565
00:38:22,440 --> 00:38:25,240
เหมือนกำลังฟังอยู่เลย
สู่ความเจ็บปวดของทุกคน
566
00:38:25,240 --> 00:38:26,700
ในเมืองนี้ทั้งหมดในคราวเดียว
567
00:38:28,360 --> 00:38:29,620
ตกลง.
568
00:38:37,500 --> 00:38:39,790
- (ถอนหายใจ)
- โอ้คุณไม่เชื่อฉัน
569
00:38:39,790 --> 00:38:41,340
ไม่ ไม่ ไม่ ฉันทำ ฉันทำ.
570
00:38:41,340 --> 00:38:43,170
ฉันแค่...
571
00:38:44,800 --> 00:38:47,130
ดูสิ ฉันไม่รู้
จะพูดอะไรกับสิ่งนั้น
572
00:38:51,430 --> 00:38:54,100
หูขวาของคุณดังขึ้น
573
00:38:54,100 --> 00:38:58,020
ดังมากจนแทบจะทำไม่ได้
ได้ยินตัวเองคิด
574
00:38:58,020 --> 00:39:01,310
คุณรู้สึกผิดเกี่ยวกับ
ลูกค้าที่คุณไม่สามารถบันทึกได้
575
00:39:01,310 --> 00:39:03,360
เกี่ยวกับผู้คุมที่เสียชีวิตเหล่านั้น
576
00:39:03,360 --> 00:39:06,070
เกี่ยวกับแม่ของคุณและพ่อของคุณ
577
00:39:06,070 --> 00:39:08,240
และ ลูกชายของคุณ
ซึ่งแทบจะไม่มีพ่อ
578
00:39:10,070 --> 00:39:12,490
และวันนี้คุณยังไม่ได้กินข้าวเลย
579
00:39:18,960 --> 00:39:21,040
ฉันกำลังบอกคุณว่า
580
00:39:21,040 --> 00:39:24,090
มีบางอย่างผิดปกติ
กับเด็กคนนั้น
581
00:39:24,090 --> 00:39:26,340
- (ประตูเปิด)
- ประตูหน้าเปิดอยู่
582
00:39:38,770 --> 00:39:41,190
บางทีคุณควร
อยู่ที่นี่คืนนี้
583
00:39:41,190 --> 00:39:43,110
อืม?
584
00:39:43,110 --> 00:39:44,570
มาเร็ว.
585
00:40:38,540 --> 00:40:41,000
เฮนรี่: พ่อของฉันใช้เวลา
มีเวลามากที่นี่
586
00:40:42,750 --> 00:40:45,920
มันไม่ใช่เดอะริทซ์
แต่มันมีทางดึงออก
587
00:40:55,010 --> 00:40:56,600
อย่างน้อยก็เคย
588
00:41:30,250 --> 00:41:32,050
ทำตัวเหมือนอยู่บ้าน
589
00:41:41,470 --> 00:41:43,180
ตอนนี้...
590
00:41:45,390 --> 00:41:47,400
คุณต้องการอะไร...
591
00:41:49,400 --> 00:41:51,230
คุณแค่ข้ามสนาม
592
00:41:59,660 --> 00:42:01,330
(เล่นโน้ตเดี่ยว)
593
00:42:08,500 --> 00:42:12,130
(เล่นทำนองเรียบง่าย)
594
00:42:18,640 --> 00:42:22,390
(เล่นจังหวะคลาสสิก)
595
00:42:28,650 --> 00:42:31,190
(เล่นต่อ)
596
00:42:33,650 --> 00:42:34,900
คุณเล่นเปียโน
597
00:42:39,110 --> 00:42:42,240
ฮะ. นั่นคือบางสิ่งบางอย่าง
598
00:42:42,240 --> 00:42:44,580
นักโทษชอว์แชงค์: ฉันจำได้
599
00:42:48,790 --> 00:42:51,090
ทุกอย่างจะกลับมาหาคุณ
ก่อนที่คุณจะรู้
600
00:43:11,770 --> 00:43:13,320
(อลันคำราม)
601
00:43:13,320 --> 00:43:15,440
สะพานเหี้ยๆ
602
00:43:24,030 --> 00:43:25,410
(กระเด็น)
603
00:43:30,000 --> 00:43:33,960
รูธ: เอาล่ะ ฉันอาจจะครึ่งหนึ่ง
ถูกระเบิด แต่ฉันสาบานได้...
604
00:43:33,960 --> 00:43:36,840
อลัน: คุณยังอยู่
คนที่ฉลาดที่สุดที่ฉันรู้จัก
605
00:43:36,840 --> 00:43:38,130
( รูธและอลันหัวเราะ )
606
00:43:38,130 --> 00:43:40,220
( เสียงโทรศัพท์ดัง )
607
00:44:23,640 --> 00:44:25,390
อลัน: เฮ้ ไอ้สารเลว
608
00:44:38,860 --> 00:44:41,280
คุณรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร?
609
00:44:45,620 --> 00:44:48,830
อย่ามองฉันแบบนั้นนะ...
ไอ้เวร คุณรู้จักฉัน
610
00:44:50,200 --> 00:44:52,410
คุณจำได้.
611
00:44:52,410 --> 00:44:54,080
(เสียงไซเรนดัง)
612
00:44:56,130 --> 00:45:00,670
ถูกต้องแล้ว เลซี่.
613
00:45:00,670 --> 00:45:05,050
ฉันดึงเขามา
ในตอนกลางคืน
614
00:45:05,050 --> 00:45:07,140
(ตบ, ตะโกนอู้อี้)
615
00:45:07,140 --> 00:45:11,480
สวมตราสัญลักษณ์ให้นานพอ
ในเขตเหี้ยนี้
616
00:45:11,480 --> 00:45:13,600
ผู้ชายกับปีศาจ
ในลินคอล์นของเขา
617
00:45:13,600 --> 00:45:16,310
เสียงไม่ครึ่ง
ไอ้สารเลว บ้าไปแล้ว
618
00:45:16,310 --> 00:45:18,730
เขาขอให้ฉันเชื่อใจเขา
619
00:45:20,360 --> 00:45:22,690
พระเจ้าช่วย ฉันทำได้
620
00:45:24,280 --> 00:45:26,490
ฉันเคยฝันถึงคุณ
621
00:45:26,490 --> 00:45:30,580
ฉันจำไม่ได้
ใบหน้าของภรรยาที่ตายไปแล้วของฉันเอง
622
00:45:30,580 --> 00:45:32,750
แต่ฉัน ไม่เคย ลืมของคุณ
623
00:45:32,750 --> 00:45:36,580
ไม่ใช่มา 27 ปีแล้ว
624
00:45:42,840 --> 00:45:45,260
อย่าคิดว่าฉันไม่สงสัย
625
00:45:45,260 --> 00:45:50,220
ฉันควรจะปล่อยให้สัตว์ประหลาดขับ
ไปกับเด็กผู้ชายในท้ายรถเหรอ?
626
00:45:50,220 --> 00:45:51,930
(ตะโกนอู้อี้)
627
00:45:55,850 --> 00:45:58,060
(กระแทกท้ายรถจากด้านใน)
628
00:45:58,060 --> 00:46:01,570
ตอนนี้ฉันแก่แล้ว
629
00:46:01,570 --> 00:46:05,110
และคุณยังไม่แก่
สักวันหนึ่ง
630
00:46:09,990 --> 00:46:12,160
คุณเป็นปีศาจเหรอ?
631
00:46:16,040 --> 00:46:17,370
ไม่
632
00:46:17,370 --> 00:46:20,090
แล้วคุณเป็นบ้าอะไร!
633
00:46:21,250 --> 00:46:23,050
ฉันพยายามอย่างเต็มที่แล้ว
634
00:46:23,050 --> 00:46:24,720
(เสียงกระทบกัน)
635
00:46:24,720 --> 00:46:27,720
ฉันพยายามเก็บ
ชาวเมืองนี้ปลอดภัย
636
00:46:29,220 --> 00:46:31,600
คุณอยู่ที่ไหน
637
00:46:31,600 --> 00:46:36,270
คุณรออีก 30 ปี
เพื่อผู้หญิงที่คุณรัก
638
00:46:36,270 --> 00:46:38,850
และในที่สุดคุณก็เข้าใจเธอ
639
00:46:38,850 --> 00:46:41,520
และเธอก็ผ่านไปได้
นิ้วของคุณ
640
00:46:44,480 --> 00:46:47,990
และนี่คือคุณ
ไอ้เหี้ย ริป แวน วิงเคิล
641
00:46:47,990 --> 00:46:52,330
ความยุติธรรมอยู่ที่ไหน?
642
00:46:55,500 --> 00:46:57,710
- (ปืนพกไก่)
- ฉันถามคุณ
643
00:46:57,710 --> 00:46:59,670
คำถามโคตรๆ
644
00:47:04,630 --> 00:47:06,920
ฉันสามารถช่วยเธอได้
645
00:47:14,970 --> 00:47:18,020
คุณไม่มีความคิด
เกิดอะไรขึ้นที่นี่ใช่ไหม?
646
00:47:31,280 --> 00:47:32,990
( กำลังเล่นดนตรี )